เคยมองหาความรักนั้นมันอยู่ที่ใด
โลกใบใหญ่เหลือเกิน
มีผู้คนอยู่มากมาย
แต่หัวใจมันกลับเหงาขึ้นทุกที
แต่เมื่อฉันได้พบกับเธอ
สิ่งที่เธอให้ฉันไม่รู้มันคืออะไร
โลกใบใหญ่ใบเดิม
กลับไม่เคยต้องเหงาใจ
แค่ฉันนั้นยังมีเธออยู่ตรงนี้
"เธอเป็นมากกว่ารัก
เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา
และรอคอยเธอมาแสนนาน
และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง
ที่เติมเต็มหัวใจ
จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ"
หากว่าเธอนั้นคือความรัก
ก็เป็นรักที่ดีจนไม่มีคำบรรยาย
ฉันโชคดีเหลือเกินที่มีเธอเดินข้างกาย
ชีวิตนั้นได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย
เธอเป็นมากกว่ารัก
เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา
และรอคอยเธอมาแสนนาน
และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง
ที่เติมเต็มหัวใจ
จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ
เธอเป็นมากกว่ารัก
เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา
และรอคอยเธอมาแสนนาน
และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง
ที่เติมเต็มหัวใจ
จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ
จากนี้ทุกลมหายใจ...ฉันคือเธอ...
ในบางครั้ง ความรักอาจอธิบายไม่ได้เป็นคำพูด ความรักสามารถสื่อออกมาได้ด้วยการกระทำ
ไม่ว่าจะเป็นรักแบบเพื่อน รักจากพ่อแม่ หรือรักแบบคนรัก
ฉันโชคดี ที่รอบตัวฉันมีแต่คนดีๆ ฉันมีพ่อแม่ที่รักและเอาใจใส่ฉันเสมอ
ฉันมีเพื่อนที่รักและห่วงใย แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ใกล้กัน ก็ยังเป็นห่วงกันอยู่เสมอ
คอยรับฟัง ปลอบใจ และแนะนำเวลาฉันมีปัญหา แม้กระทั่งอยู่ข้างๆเวลาที่ไม่สามารถช่วยอะไรฉันได้เลย
พวกเขาก็ยังคงนั่งอยู่ข้างๆ และคอยให้กำลังใจ ฉันคิดเสมอว่าฉันช่างโชคดีที่มีเพื่อนๆที่แสนน่ารัก
ทั้งประถม มัธยม และมหาวิทยาลัย และฉันจะเป็นเพื่อนที่ดีของพวกเขาตลอดไป (อาาาาา ซึ้งงงงงง อิอิ)
(รัก พวกแกจังเลย)
ส่วนสุดที่รักซึ่งเป็นคนไม่โรแมนติกเอาซะเลย 555+
เจอกันในเกมออนไลน์(ไม่แนะนำเด็กๆให้ทำนะนี่คือตัวอย่างที่ไม่ดี)
คุยกันทางโทรศัพท์ สองเดือนได้ ก็เจอกันแล้วก็ศึกษากันมาเรื่อยๆ
เป็นคนไม่ค่อยพูด และตามใจฉันเอามากๆ(จนเริ่มนิสัยเสียซะแล้ว)
ฉันประทับใจเขาตรงที่เขามีเหตุผลและพูดตรงๆเป็นคนไม่พูดโกหก(แต่บอกไม่หมดในบางที 555)
เป็นคนดี มีน้ำใจ รักเด็ก รักสัตว์(โดยเฉพาะพวกแมลง - -")
เริ่มเยอะแฮะ แต่ยังไม่จบนะเนี่ย เรื่องที่จะเล่ามีเยอะมากมาย ไม่รู้ถ้าเจ้าตัวมาอ่านจะว่าไหมหนอ
เรื่องที่ประทับใจมากๆ คือตอนที่ไปเที่ยวทะเลกันทั้งครอบครัว
เอ้เกิด sensitive กะทันหัน แพ้ปู และไม่มียาติดตัวไปด้วย อาการคือคันทั้งตัว
เริ่มเป็นผื่นแดงๆ หายใจลำบาก ทรมานมากๆ เอ้พยายามนอนแต่ก็หลับไม่สนิทหรอก
คืนนั้นเอ้ไม่รู้ตัวเลยนะ รู้แต่ว่าตื่นมาเพราะคันจนทนไม่ไหวเพื่ออาบน้ำตอนตีสอง
แล้วเค้าก็เป็นคนหิ้วของ เดินมารอหน้าห้องน้ำ(ไปพักโรงเรียน เป็นห้องอาบน้ำแยกต่างห่าง)
แล้วก็มานอนต่อ แต่แม่กลับมาเล่าให้ฟังว่าเค้านั่งเฝ้าเอ้ทั้งคืนเลย ไม่ได้นอน เพราะเอ้นอนขยับไปขยับมาตลอด
แอบปลื้มเนอะ การที่มีใครซักคนเป็นห่วงเป็นใย และรักเราเนี่ย(นอนห้องเดียวกันเหมือนไปเข้าค่ายล่ะ)
ยังมีอีกนะแต่เอาเท่านี้ละกัน เอาเป็นว่าตกหลุมรักอยู่ล่ะตอนนี้ รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ กับคนๆเดิม
(ยาวอะ เพื่อนจะงอนมะ แต่เพื่อนมีหลายคนหนิถ้าเล่าหมดยาวกว่าอีกนะ อิอิ แก้ตัว)
สำหรับครอบครัว คงอธิบายยากนะเนี่ย เพราะที่มีทุกวันนี้ได้ก็เพราะครอบครัวนี่แหละ
มีพี่น้อง 3 คนฉันเป้นคนโต ส่วนบรรดาเครือญาติก็อยู่ใกล้ๆกันหมด แถวๆบ้านฉันก็ญาติๆทั้งนั้นแหละ
ปัจจุบันฉันมีหลาน 5 คน 5555+ แก่แล้วๆ มีหลานสาว 4 หลานชาย 1 เอาไว้จะเอามาเล่าอีกที อิอิ
เวลาฉันมีเรื่องอะไรฉันจะเล่าให้ที่บ้านฟังเสมอๆ เพื่อนๆ ที่สนิทกันมากๆ จะสนิทกับ ที่รัก(อิอิ) และครอบครัว
ของฉันมากๆ เพราะจะมาที่บ้านบ่อยๆ และไปเที่ยวด้วยกันด้วยล่ะ คือคุ้นเคยกันดีน่ะนะ
ฉันชอบให้คนรอบข้างตัวฉันรู้จักกันให้หมด เพราะสะดวกดี 555+ เกี่ยวมะ
นี่มันเหมือนบล๊อกประจานตนเองเล็กน้อย ก๊ากๆๆๆ
สรุปคือในวันนี้เอ้อยากจะบอกกับคนที่เอ้รักทุกๆคนว่า ขอบคุณที่ยังอยู่ข้างๆกันจนถึงทุกวันนี้
เพื่อนทุกคนไม่ว่าจะเป็น ประถม มัธยม มหาวิทยาลัย เพื่อนออนไลน์
เพียงมิตรภาพที่ยื่นมาให้ เอ้ยินดีรับไว้และแสนจะดีใจที่ได้รู้จักกับทุกคน
ครอบครัว และคนรัก ที่คอยเป็นกำลังใจให้กันเสมอ เป็นที่ปรึกษาและทุกอย่าง
รักพ่อกับแม่มากนะคะ รักน้องๆด้วย และสุดที่รักก็ยังเป็นสุดที่รักอยู่เสมอ
อา ... ยาวมาก ถ้าเขียนต่อมันก็คงไม่จบง่ายๆ
ก็ ... จบเลยละกัน สวัสดีค่ะ อิอิ